Душан Ковачевиќ: „Живееме во време на вишок драма и само треба изберете за што да пишувате“

Програмата на првиот ден од јубилејниот 20-ти Меѓународен саем на книгата и образованието во Подгорица започна со промоција на два тома од книгата со избрани дела од еден од најзначајните драмски писатели од регионот, Душан Ковачевиќ. Легендарниот писател е автор на култните „Маратонци трче почасни круг“, „Балкански шпијун“, „Ко то тамо пева“ а во новата книгата „Драми“ се содржани 22 драми напишани во период од повеќе од половина век, од 1972 до 2024 година.

Во интересен разговор на Подгоричкиот саем на книгата, Душан Ковачевиќ се потсети на своите професионални почетоци.

„Почнав да пишувам на Академијата, во третата година пишував „Маратонци трче почасни круг“ а во четвртата Радован III, па дипломирав на Ателје 212 со две драми. Оној што мисли дека може да заработи за живот од пишување, сигурно не е нормален. Гарантирано, не е нормален, што значи дека постои шанса да успее некој што навистина се определил и има сериозна намера да седи и да заработува за живот со пенкало и хартија. Некој не успева. Имав среќа што тие две драми успеаја, почнаа да се играат многу, и од тој момент всушност станав професионален писател. Имав неколку привремени работни места, па го напуштив сето тоа и од време на време се враќав на мојата главна работа. И така ги поминав овие илјада години. Денес, гледајќи и разговарајќи со млади луѓе, имам чувство дека живеат под поголем притисок, под повеќе терор. Денес живееме во време на вишок драма и сега само треба да направите избор за што да пишувате. И зависи од човек до човек што го движи, што го инспирира“, рече Ковачевиќ.

Ковачевиќ ја истакна важноста на комедијата и хуморот за неговата креативност.

„Имам навика да наоѓам приказни што ме прогонуваат и едноставно во самоодбрана пишувам нешто што ме оптоварува, што ме вознемирува, што ме нервира, што ме прави да се чувствувам непријатно и што мислам дека е неприфатливо во цивилизацијата. Повеќето од моите драми се отпор кон нешто. Така што не е темно, туку само темно, бидејќи ако ја исклучите комедијата од сите мои драми, ќе добиете црна слика за светот и тоа не ми се допаѓа. Јас лично не сакам да бидам депресивен, не сакам да бидам поразен приватно, не ми се допаѓа каков било вид откажување и мислам дека комичниот дел е ужасно вреден. И ако немаше тој смеа или цинизам, немаше да биде можно да се гледа. Тоа би била многу тажна песна. Значи, целото мое дело се движи помеѓу класична драма и сцена што им олеснува на луѓето да ја видат“, рече Ковачевиќ.