Културниот живот на еден град се препознава и по местата на кои уметноста успева да се вдоми. По адресите што почнуваме да ги поврзуваме со добра претстава, по разговорите што продолжуваат по изведбата, по навиката да провериме што следно се случува таму. Така, постепено, едно место за излегување станува и место со сопствена културна програма.
Во Битола, Утопија сѐ појасно ја добива таа улога. На 24 ноември, со гостувањето на „Госпоѓица Јулија“ од Аугуст Стриндберг, во режија на Иван Јерчиќ, ќе го пречека својот трет театарски проект. Тој континуитет веќе зборува за препознавање меѓу уметниците, просторот и публиката. Зошто на театарот му се потребни и вакви сцени? Затоа што секој нов простор го преиспитува односот меѓу оној што игра и оној што гледа. Во камерна изведба, близината станува дел од драматургијата. Се забележува двоумењето пред репликата, се чувствува напнатоста во паузата, погледот стигнува до гледачот од непосредна близина. И актерот ја чувствува секоја реакција на публиката. Постои и друга, подеднакво важна димензија. Кога претстава се игра на место каде што луѓето веќе имаат навика да доаѓаат, театарот влегува во нивното секојдневие. Некој го следи актерот, некој му верува на изборот на домаќинот, некој првпат се решава да гледа камерна претстава. Токму таквите средби ја прошируваат културната карта на градот.
Во Утопија веќе гостуваа монодрамата „Сите најубави нешта“ со Игор Ангелов, во режија на Дејан Пројковски и продукција на ОХО, и дуодрамата „Љубовни писма“ со Верица Недеска и Игор Ангелов. Со „Госпоѓица Јулија“, оваа низа добива ново продолжение, а Утопија се оформува како алтернативно прибежиште на извонредната уметност во Битола.
Изборот на Стриндберг внесува особена напнатост во таквата блискост. Меѓу Јулија, Жан и Кристина, секој разговор е и преговарање за надмоќ. Општествената положба, желбата и личната ранливост ги менуваат односите, а интимноста станува простор за манипулација. Прашањето што го отвора ова читање останува непријатно препознатливо и денес. Како се препознава моќта кога толку добро умее да одглуми љубов? “
Претстава која наликува на внимателно набљудување на моментот кога луѓето престануваат да глумат дека се подобри отколку што навистина се“, пишува театарската критика за овој проект. Во режија на Иван Јерчиќ, Јулија ја толкува Викторија Степановска Јанкуловска, Жан го игра Никола Стефанов, а Кристина ја толкува Марија Стефановска. Костимографка е Марта Дојчиновска. Претставата е во ОХО продукција, во копродукција со КИЦ Битола, Europe House Битола и ЦК Битола.
„Госпоѓица Јулија“ ќе се игра во вторник, 24 ноември, во Утопија. Почеток 20ч. Цената на билетот е 300 денари.