По синоќешната премиера на новиот македонски филм „Диџеј Ахмет“ на реномираниот фестивал „Санденс“, ден потоа филмот се најде во водечките филмски магазини, блогови и портали.
Познатиот „Холивуд репортер“ во својата рецензија помеѓу останатото, младиот Ариф Јакуп кој го игра Ахмет го споредува со Кевин Бејкон:
Замислете го „Footloose“ што се случува токму сега во едно мало село во Северна Македонија и ќе ја добиете атмосферата зад трогателнато играно деби на сценаристот и режисер Георги М. Унковски, „Диџеј Ахмет“ Филмот разиграно критикува одредени муслимански обичаи, но никогаш на понижувачки начин, притоа обезбедувајќи впечатлива приказна за тинејџерството што е малку предвидливо. Режисерот и кинематограферот Наум Доксевски го обојуваат филмот во златно светло кое е далеку од мрзливиот изглед на многу уметнички филмови сместени на Балканот. Тие исто така прибегнуваат кон забавени движења и движења на камерата за танцовите секвенци, издвојувајќи ги од остатокот од дејствието на начини кои се и магични и налик на МТВ. Работејќи со претежно аматерска актерска екипа, Унковски ги натера сите да испорачаат солидни изведби, особено симпатичниот натуршчик Јакуп. Глумејќи тинејџер чие лице е изгорено од сонце од работење цел ден надвор, и кој го носи истиот каллив комбинезон во речиси секоја сцена, тој постепено му открива на Ахмет дека е вистински бунтовник во стилот на Кевин Бејкон зад неговото селско однесување. И додека момчето никогаш не е блиску до вистински диџеј, тој го прави единственото нешто што го прават сите добри диџеи: тој го продолжува ритамот. – пишува Hollywood Reporter.
Одличниот кастинг за избор на двете момчиња во главните улоги беше тема на разговор и во интервјуто на Унковски за престижниот Variety.
„Многу сум среќен со кастингот. Имавме неверојатна директорка на кастинг, Киријана Николоска, а јас и таа направивме обемен кастинг процес. Видовме над 3.000 деца на ова етничко малцинство во Македонија и го намаливме на 60 кандидати. Да се најде Агуш беше како да се најде дијамант. Tој е навистина неверојатен и еден од најголемите моменти на филмот заедно со Ариф, се разбира, кој штотуку го завршуваше основното училиште и потекнува од семејство токму како она на Ахмет, генерации на берба на тутун. Целата работа беше толку интересна, толку неверојатно искуство. Гледањето на овие актери пред камера за прв пат беше неверојатно“.
Со рецензија за филмот излезе и Screen Daily.
Филмаџијата Георги М. Унковски користи музика во различни форми во своето играно деби, пристапувајќи кон нејзиниот судир меѓу младешкиот бунт и традиционалната култура со топлина без осудување и со отворено срце. Унковски кимнува на блискоста на неговите безвременски теми со кадрирање на група постари жени – гледани само во далечна широка снимка, давајќи ни порив да се приближиме кон нив. Тие се впуштаат во чин на колективно раскажување приказни, соништа и сеќавања кое се повикува на приказната што ни ја раскажуваат. Додавањето на овој елемент налик на бајка и помага на публиката да ги прифати почудните елементи на драмата, вклучувајќи го и ненадејното појавување на светло розова овца.
Извори: